Hleypt af stokkum
- Details
- Miðvikudagur 08. febrúar 2012 21:09
Hér lítur dagsins ljós með formlegum hætti þessi nýja heimasíða sem glöggir frændur og vinir hafa búið til handa mér, og aðrir hafa gefið góð ráð og gert gagnlegar athugasemdir. Ég þakka þeim öllum. Guð laun!
Hlutverk þessarar síðu er margþætt. En á næstu vikum mun hún einkum vera vettvangur fyrir áherslur þær og stefnumál sem ég hlýt að setja á oddinn í umræðunni um næsta biskup Íslands, fyrst ég hef gefið kost á mér til þess embættis.
Val á nýjum biskupi Íslands er mikið alvörumál hverjum þeim sem ann kristni og kirkju í landinu. Það leiðtogahlutverk í kirkjunni sem biskupi er falið í vígslu hans snertir þau öll sem kirkjunni tilheyra. Það er gleðiefni að nú skuli fleiri en áður vera kölluð til þess að kjósa biskup. Samt er það ekki nema lítill hluti kirkjunnar sem kýs, og því er ábyrgð þeirra sem hafa kosningarétt mjög mikill.
Með þessari heimasíðu vil ég leggja mitt af mörkum til þess að auðvelda kjörmönnum valið hvað mig varðar. Hér verður næstu daga birt efni sem ég og samráðsfólk mitt telur að gagni megi koma.
Ég horfi út um skrifstofugluggann minn hér í Skálholti á þessu kvöldi 8.febrúar, á uppljómaða dómkirkjuna. Hér undir kirkjuvegg er gott að sitja eins og ævinlega í skjóli kirkjunnar. Hugurinn leitar til baka til fyrstu ára minna í prestskap fyrir nærri fjórum áratugum á Raufarhöfn.
Þar varð til kvöldsálmur um kirkjuna, þýddur úr ensku en með sænsku ívafi, því að kirkjan sem skjólið veitir teygir sig um öll lönd.
Enn dag úr þinni hönd ég hefi,
ó, Herra, þáð. Nú kvöldar skjótt.
Mér næturró þín náðin gefi
svo nýjan megi öðlast þrótt.
Ég veit að kirkjan vakað getur
þótt verði dimmt um lönd og mar.
Guðs víngarð yrkja vill hún betur
og vilja hans svo gjöra þar.
Sjá, vítt um þína veröld alla
nýr vikudagur lofar hann,
sem þjóðir heimsins kom að kalla,
á krossi dó, en sigur vann.
Er sól þín hverfur sjónum mínum
og sest við hafsins ystu brún.
Í löndum fjær, þar lýðum þínum
þó ljósið morguns gefur hún.
Já, lof sé þér sem lífið gefur
um löndin öll þitt ríki fer
og allt á jörð þú örmum vefur,
þú einn ert Guð, það játum vér.
Sb. 593.
